Storythai

เข้าได้แล้วนะ ดีใจจัง เอนติดด้วย เหมือนไม่ค่อยจะมีใครตื่นเต้น แต่คิดว่าพ่อคง
จะโล่งอกที่เอนติด และก็มีที่เรียนแล้วววว  แต่พ่อไม่เคยแสดงออกเลย แต่คิดว่าคงจะดีใจ

นะพ่อ หนูทำได้(อีก)แล้วนะ เพราะตอนแรกที่ได้โควต้าขอนแก่น พ่อก็ไม่แสดงออก
ตอนนี้ก็ไม่แสดงออกอีก
แต่คนที่ตื่นเต้นที่สุด คงเป็นพี่แบงค์แหละ ตื่นเต้นมากกกกก ถึงมากที่สุด
สรรหาทุกอย่าง รอให้เข้าไปอยู่ด้วยแล้ว แถมยังให้ของขวัญอีก

"ในห้องมันจะมีตู้เสื้อผ้าใช่ป่าว เดี๋ยวไปซื้อใหม่หมดเลย
ซื้อให้ต็มตู้ 30 ชุดได้มั้ง โอเค๊มั้ย ให้เป็นของขวัญที่สอบได้นะ"

คิคิ อารายจะประเสริฐขนาดนั้น...........!!! แค่ไปเที่ยวก็ดีใจแล้ว ไม่ต้องไปต่างจังหวัดกันทุกเดือนก็ได้
พอถามว่า จะเอาตังที่ไหนไปเที่ยวทุกเดือนๆ

"เที่ยวเงินเดือนพี่ไง ส่วนกินอยู่ ก็เงินแหวว"  ซึ่งกุต้องจ่ายหนักแน่ๆ

บางทีนะ ใครหลายคนอาจจะมองว่า เออเด็กมหาลัยแม่ง ส่วนใหญ่ก็จับคู่อยุ่กินกันอย่าง
สามี-ภรรยา เออใช่มันก็จริง เค้ากับพี่แบงค์ก็ไม่ต่าง พี่แบงค์รอเค้ามา 2 ปีกว่าล่ะ
รอเวลาที่จะได้อยู่ด้วยกัน ตั้งแต่พี่แบงค์ม.6 ตอนนี้พี่แบงค์ขึ้นปี3ซึ่งก็โตแล้ว พอที่จะรับ
ผิดชอบอะไรได้หลายๆอย่าง และตัวเค้าเองก็รับผิดชอบตัวเองได้ รุ้จักควบคุมและป้องกัน
เออมันอาจจะดูแย่นะ เด็กสมัยนี้มันอารายกัน แต่สิ่งที่ไม่ทิ้งคือ เรียน พ่อแม่ส่งมาเรียนเว้ย
ก็เรียนให้เค้าหน่อย เรียนห่วย แต่ไม่ตกมันก็ดีแล้ว เรียนให้มันรอดเค้าก็พอใจแล้ว
เพราะเค้าส่งมาเรียน ส่วนการที่จะเที่ยว มีแฟนอะไรนั่นอ่ะ คิดซะว่า มันเป็นกำไรชีวิตของวัยรุ่นล่ะกัน 555+

แสวงหาอะไรก็จะได้อย่างนั้น !!

จะเป้นยังไง ชั้นจะต้องเรียนให้จบ 4 ปี และให้ได้ 2.5 ขึ้นให้ได้ทุกเทอม
ใจจริงหวังเกียรตินิยมเว้ย แต่ขอลองเข้าไปเรียนดูก่อนล่ะกัน ถ้าไหวชั้นจะสู้  เอาเกียรตินิยมมาให้พ่อกับแม่
ถ้าเหนื่อยก็จะทน แล้วกลับมาให้พี่แบงค์หอมแก้ม แล้วบอก  ทำให้ได้จิ อิอิ